فناوری های گروه صنعتی سدید در طی ۵۵ سال فعالیت

 هر سازمانی در طول سالهای فعالیت خود، بسته به نوع و سبک فعالیت که منتج از اهداف و استراتژی ها و نیز چشم انداز طراحی شده است؛ نیازمند بهره مندی از فناوری های مورد نیاز میباشد.
هولدینگ گروه صنعتی سدید نیز از این موضوع مبرا نبوده و در طول ۵۵ سال فعالیت خود تاکنون از فناوری های پیشرفته و بروز جهت رسیدن به اهداف عالیه خود استفاده نموده است.
 مهمترین این فناوری ها در طی این ۵۵ سال عبارتند از، تولید‌غلتک و قالب‌های بدنه خودرو ، طراحی و ساخت تجهیزات هیدرومکانیک، سازه‌های فلزی و انواع جرثقیل، تولید لوله‌های قطور فولادی به روش اسپیرال، تولید لوله‌های قطور فولادی به روش درز جوش مستقیم و تولید توربین‌های بادی.

۱- تولید‌کننده غلتک و قالب‌های بدنه خودرو در شرکت سدید ریخته‌گر 
طی سال‌های ۱۳۷۲ الی ۱۳۷۴ ورود به بازارهای جدید با توجه به پتانسیل‌های موجود و از طریق دست یابی به فناوری روز، جز اهداف کلان گروه صنعتی سدید بود. در همین راستا بر اساس مطالعات انجام شده درخصوص توسعه صنعت خودرو و به تبع آن توسعه ساخت قالب‌های بدنه خودرو؛ تولید قالب‌های بدنه خودرو به روش فول مولد (استفاده از مدل‌های فومی‌‌‌‌‌تبخیر شونده) در دستور کار شرکت سدید ریخته‌گر (از شرکت‌های زیر مجموعه گروه صنعتی سدید) قرار گرفت.
۲ – طراحی و ساخت تجهیزات هیدرومکانیک، سازه‌های فلزی و انواع جرثقیل در شرکت‌ سداد‌ماشین 
تجهیزات هیدرولیک
گروه صنعتی سدید هرگز قرارداد انتقال دانش فنی درخصوص طراحی و ساخت تجهیزات هیدرومکانیک را با هیچ شرکت خارجی منعقد نکرد؛ بلکه گروه پس از طراحی تجهیزات هیدرومکانیک سدها، طراحی مزبور را جهت تایید به شرکت‌های معتبر صاحب فناوری مزبور ارسال می‌کرد. گروه صنعتی سدید طی سال‌های۱۳۷۲ الی۱۳۸۲رهبری بازار تجهیزات هیدرومکانیک را برعهده داشته است. در طول این سال‌ها تقریبا ۱۴۰‌هزار تن تجهیزات هیدرومکانیک ساخته شده است. به واقع می‌توان ادعا نمود که اکثر تجهیزات ساخته شده در پروژه‌های سد‌سازی در اکثر نقاط کشور حاصل فعالیت مهندسین و طراحان گروه صنعتی سدید و شرکت سداد ماشین یا به نوعی وامدار گروه صنعتی سدید بوده است.
بخشی از تولیدات و پروژه‌های گروه صنعتی سدید
* تجهیزات هیدرومکانیک کارون ۱
* تجهیزات هیدورمکانیک سد کرخه
* تجهیزات هیدرومکانیک طرح توسعه نیروگاه سدمسجد سلیمان
* ساخت و مونتاژ سازه راس برج میلاد
* ساخت برج، ماشین خانه و تجهیزات نیروگاه بادی
* جرثقیل سقفی نیروگاه کرخه
* جرثقیل سقفی کارون ۱
* جرثقیل دروازه‌ای کارون۳
* جرثقیل ۲۵ تن انبار کویل ورق
* تجهیزات هیدرومکانیک سد حنا شامل دریچه‌ها و جرثقیل‌ها
۳ – تولید لوله‌های قطور فولادی به روش اسپیرال
کارخانه تولید لوله‌های قطور فولادی به روش اسپیرال در شرکت لوله و پروفیل سدید در تاریخ ۲۲ مهرماه سال۱۳۷۲ توسط ریاست محترم وقت جمهوری اسلامی ایران، جناب آقای هاشمی رفسنجانی افتتاح و شروع به تولید کرد. در سال۱۳۸۲ و به دنبال سیاست‌های کلان گروه صنعتی سدید مبتنی برگسترش فعالیت‌های شرکت‌های زیر مجموعه، با تغییر نام شرکت لوله و پروفیل سدید به لوله و تجهیزات سدید و ورود به بورس اوراق بهادار تهران و همچنین با نفوذ در بازار لوله و تجهیزات صنایع نفت، گاز و آب و انواع پوشش‌های صنعتی لوله‌ها عملا عرصه فعالیت‌های شرکت گسترش یافت. فعالیت‌های انتقال کارخانه اسپیرال بندر عباس به تهران و احداث کارخانه پوشش سه لایه پلی اتیلن و اپوکسی دو جزئی نیز در جهت حرکت در این مسیر انجام شده است.
فعالیت‌های بهبود و توسعه
شرکت لوله و تجهیزات سدید در خصوص توسعه و تقویت خط تولید اسپیرال خریداری شده از شرکت HOESCH آلمان اقدامات زیر را طی سال‌های ۱۳۷۳ الی ۱۳۸۴ انجام داده است:
* خرید و استقرار خط پوشش داخلی اپوکسی بدون حلال
* انجام اقدامات لازم جهت اخذ گواهی‌نامه API-۱۹۹۶-۲۰۰۰
* طراحی و تغییر سیستم گازرسانی دستگاه‌های پوشش پلی اتیلن تک لایه (فاز سوم) از سیستم گاز شهری به سیستم گاز طبیعی
* ایجاد آزمایشگاه و خرید دستگاه‌های مربوطه برای تست‌های سختی سنجی، خواص مکانیکی و مایکروسکوپی به دلیل اخذ استاندارد API و ایجاد آزمایشگاه کالیبراسیون به دلیل اخذ استاندارد API
* خرید و نصب خط پوشش سه لایه پلی اتیلن از شرکت کانادایی گارنور به مبلغ ۳‌میلیون دلار آمریکا
۴ – تولید لوله‌های قطور فولادی به روش درز جوش مستقیم
مطالعات فنی – اقتصادی و عقد قرارداد خرید ماشین‌آلات کارخانه لوله‌سازی ماهشهر در سال ۱۳۸۰ صورت گرفت و پیرو آن در سال ۱۳۸۱ عملیات احداث کارخانه جهت تولید لوله‌های قطور فولادی در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی‌‌‌‌‌ماهشهر آغاز گردید و در سال ۱۳۸۴ تولید عملیاتی کارخانه آغاز شد. کلیـه ماشیـن‌آلات کارخانه ساخـت شـرکت SMS MEER آلمـان، یکی از معتبرتریـن طراحان و سازندگان تجهیزات صنعت فولاد و لوله‌سازی در اروپا می‌باشد. محصول شرکت، لوله‌های فولادی درزجوش مستقیم به قطر “۲۴ تا “۵۶ و به ضخامت ۴/۶‌میلی متر تا ۵/۳۵‌میلی متر است. روش تولید شرکت لوله‌سازی ماهشهر JCO است، عمده‌ترین ویژگی‌ این روش تولید، تغییر خط تولید از یک قطر به قطر دیگر و از یک ضخامت به یک ضخامت دیگر در کمترین زمان ممکن است.
علاوه‌بر این روش تولید ماهشهر باعث شده‌این شرکت در منطقه خاورمیانه تنها تولیدکننده‌ای باشد که لوله‌های با ضخامت بالا تا ۵/۳۵‌میلی‌متر تولید می‌کند.
ظرفیت شرکت لوله‌سازی ماهشهر در دوشیفت کاری و ۴۰۰‌‌نفر پرسنل، تولید سالانه حدود ۴۵۰‌‌هزار تن لوله‌ فولادی مطابق با استانداردهای مورد قبول شرکت ملی گاز است. شرکت لوله‌سازی ماهشهر با تولید بیش از ۱۰۰‌هزار تن انواع لوله‌های قطور فولادی در سال ۱۳۸۵، بالغ‌بر ۲۵‌میلیون یورو صرفه‌جویی ارزی عاید کشور نمود. براساس بیانیه چشم‌انداز، شرکت لوله‌سازی ماهشهـر بر آنست تا با حضور فعال و پیشگام در بازار‌های داخلـی و منطقـه به عنوان بزرگ‌ترین تولید‌کننده لوله‌های قطور با استانداردهـای جهانی شناخته شده و به عنوان مرجعی معتبر در این صنعت پذیرفته گردد.
۵ – تولید توربین‌های بادی
در سال ۱۳۷۸ گروه صنعتی سدید مطالعاتی را درخصوص توربین‌های بادی به انجام رسانید. نتیجه مطالعات مذکور سبب شد هیات‌مدیره گروه صنعتی سدید تصمیم به ساخت و احداث کارخانه‌ای به منظور تولید توربین بادی ۶۶۰ کیلو وات بگیرد. به همین منظور شرکت سدید صبا نیرو در فروردین ماه سال۱۳۷۹ تاسیس شد. در آبان ماه سال ۱۳۸۲ بنا به سیاست گروه صنعتی سدید نام سدید از اسم شرکت حذف و به «صبا نیرو» تغییر پیدا کرد
روابط عمومی گروه صنعتی سدید- دی ماه ۱۳۹۷

سایه تعلل بر بازار گاز عمان/ قراردادی۶۰ میلیارد دلاری که اجرا نشد

به گزارش خبرنگار مهر، ایده صادرات گاز به عمان به سال‌های ابتدایی دهه ۸۰ شمسی بازمی‌گردد و نخستین تفاهم نامه آن دراسفند ۸۳ بین وزیران نفت ایران وعمان امضا شد. طبق این تفاهم نامه قرار بود ایران از سال ۲۰۰۸ میلادی صادرات گاز به عمان را با ۳۰ میلیون متر مکعب در روز آغاز کرده و این رقم را تا سال ۲۰۱۲ میلادی به رقم ۷۰ میلیون مترمکعب در روز افزایش دهد.

رکن الدین جوادی، مدیرعامل وقت شرکت ملی صادرت گاز در رابطه با جزئیات این تفاهم نامه گفته بود ارزش مالی این تفاهم‌نامه که تا شش ماه آینده به قرارداد رسمی تبدیل می‌شود سالانه بیش از یک میلیارد دلار است که به این ترتیب طی ۲۵ سال مدت قرارداد، درآمدی بین ۲۵ تا ۳۰ میلیارد دلارنصیب کشور می‌شود.

در همان روزها گفته شد مطالعه برای ساختن خط لوله به عمان آغاز شده و تا سه سال بعد، گاز ایران در عمان مصرف خواهد شد.

بازگشت زنگنه به وزارت

با استقرار زنگنه در وزارت نفت پس از ۸ سال غیبت، سلطان قابوس، پادشاه کشور عمان در تاریخ ۴ شهریور ۹۲ به تهران سفر کرد که در خلال این سفر، محمد بن حمد الرمحی، وزیر نفت این کشور توافقنامه ای را در زمینه واردات گاز از ایران با زنگنه امضا کرد. بیژن زنگنه، وزیر نفت با اشاره به جزئیات این توافق‌نامه گفت: عملیات صادرات گاز به عمان از سال ۹۴ آغاز خواهد شد.

وی درتوضیح این توافق‌نامه گفته بود: براساس قیمت امروز، بیش از ۶۰ میلیارد دلار ارزش گازی خواهد بود که قرار است از ایران به عمان صادر شود. طبق عمر متعارف قراردادهای گازی، عمر این قرارداد ۲۵ سال خواهد بود؛ اما در مرحله اول ایران به مدت ۱۵ سال به عمان گاز صادر خواهد کرد. همه چیز در این زمینه کاملا شفاف و روشن است و ما می توانیم خیلی سریع وارد مرحله اجرای این طرح شویم.

اسفند ۹۲ و در حاشیه سفر روحانی به مسقط، قرارداد صادرات گاز طبیعی ایران به عمان به امضای وزیران نفت دو طرف رسید. اما زنگنه در تشریح این قرارداد گفت: حجم قرارداد ۱۰ میلیارد متر مکعب در سال بوده و قیمت در آن مشخص نشده و تنها مذاکرات برای اجرای مسیر خط لوله نهایی شده است؛ خط لوله صادراتی از طریق رودان در استان هرمزگان به سهار در عمان وارد می شود و بعد به شبکه داخلی عمان وصل می شود تا پس از خرده فروشی گاز توسط شرکت مشترک ایران و عمان در بازار کشورهای حاشیه خلیج فارس، قیمت گاز صادراتی مشخص شود. خط لوله در بخش خشکی و دریایی و تاسیسات انتقال به طور کامل و صد درصد توسط طرف عمانی تامین می شود و بازپرداخت آن از محل درآمدهای حاصل از فروش گاز تامین خواهد شد.

خلف وعده ای که تکرار شد

طول خط لوله صادراتی ۳۵۰ کیلومتر اعلام شد که شامل ۲۰۰ کیلومتر خط لوله خشکی و ۱۵۰ کیلومتر خط در دریا بود. طبق توافق‌های انجام شده، قرار بود گاز صادراتی به عمان از میدان گازی پارس جنوبی و از خطی که برای صادرات به پاکستان به سمت ایرانشهر می رود، منشعب شود.

مدیرعامل وقت شرکت ملی صادرات گاز ایران اسفند سال ۹۴ یعنی سالی که قرار بود صادرات گاز به عمان انجام شود، با اشاره به این که مطالعه بخش خشکی احداث خط لوله صادرات گاز ایران به عمان از دی ماه سال ۹۴ آغاز شده است اعلام کرده بود، قرار است کار مطالعه بخش دریایی این پروژه که به شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی ایران سپرده شود و تا پایان مرداد سال ۹۵ به پایان برسد.

زمستان ۹۵ اما وزیر نفت گفت: نقشه برداری در آب‌های عمیق ظرف چند ماه آینده و تا ۱۰ اسفند ماه ۹۵ تمام می شود و پس از آن ما وارد مرحله رفتن به مناقصه می‌شویم.

البته زنگنه گفته بود به دنبال تعیین مدل همکاری برای صادرات گاز با طرف عمانی هستیم؛ سخنی که می توانست قطعیت قرارداد با عمان را نشانه رود. رفت و آمدهای مکرر هیئت‌های ایرانی و عمانی و عدم جمع بندی برای اجرای پروژه باعث شد تا صادرات گاز به عمان همچنان روی کاغذ بماند و وزیر نفت در سال ۹۶ و در جریان جلسه رای اعتماد خود، تعهد بدهد صادرات گاز ایران به عمان از سال ۹۷ آغاز شده و تا سال ۹۹ به حجم ۲۵ میلیون متر مکعب افزایش یابد.

اما علی کاردر، مدیرعامل وقت شرکت ملی نفت با رد وعده زنگنه در همان روزها گفت: فکر نمی‌کنم صادرات گاز به عمان از سال ۱۳۹۷ آغاز شود. این موضوع در مرحله مطالعه قرار دارد و باید بررسی شود خط از کدام نقطه باید بگذرد تا طراحی شود.

در فروردین ۹۷ وزیر نفت ایران پس از دیدار با محمد الرومحی، وزیر نفت عمان از توافق در جزییات این پروژه خبر داد و اعلام کرد کار اجرایی از نهم تیرماه ۹۷ آغاز خواهد شد.

روسیه فاتح بازارهای گازی

سال‌ها عقب ماندگی در صادرات گاز به عمان در حالی تبدیل به یک موضوع خسته کننده شده است که روسیه طی سه سال،مذاکرات خود با ترکیه برای افزایش صادرات گاز را تبدیل به قرارداد کرد و در سال ۲۰۱۸ میلادی توانست خط لوله هزار کیلومتری خود در بستر دریای سیاه را به افتتاح برساند.

علی حسینی، کارشناس حوزه گاز در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه جزئیات قرارداد ایران با عمان نشان می‌دهد وزارت نفت برای ورود به بازار ال ان جی، می‌تواند روی عمان حساب ویژه‌ای باز کند، گفت: علت این حساب ویژه این است که عمان به دلیل کمبود گاز در واحدهای ال ان جی خود، می‌تواند با گاز ایران این واحدها را فعال کند. در صورت تحقق چنین امری، هم می‌توان بازار صادرات ایران را توسعه داد و هم برای آغاز مذاکرات جدی‌تر با سایر مشتریان بالقوه وارد مذاکره شد.

به گزارش خبرنگار مهر، به گفته مسئولان وزارت نفت، ۱۵ درصد از گاز ارسالی به عمان با تبدیل شدن به ال ان جی، برای بازاریابی و فروش به ایران واگذار خواهد شد و مابقی گاز توسط عمان به کشورهای دیگر صادر خواهد شد. با این وجود، زمان بسرعت برای ایران سپری می‌شود به طوری که مهران امیر معینی، مدیرعامل شرکت صادرات گاز چندی پیش به طور شفاف درباره از دست رفتن بازار عمان به دلیل تعلل‌های موجود هشدار داد.

مجری طرح خط انتقال گاز ششم سراسری: اجرای خط انتقال گاز ششم سراسری، تجسم عینی اقتصاد مقاومتی

خط ششم سراسری که عهده‌دار انتقال گاز عسلویه از کریدور جنوب به کریدور غرب کشور است با تکیه بر توان جوانان و متخصصان ایرانی و بهره‌مندی از تجهیزات ساخت داخل، راه‌اندازی شده است.

به گزارش شانا به نقل از شرکت ملی گاز ایران، رمضانعلی سنگدوینی درباره راه‌اندازی خط انتقال گاز ششم سراسری که از خطوط پراهمیت کشور به شمار می‌آید، گفت: این خط دستاوردهایی ارزنده برای کشور به همراه داشته و به افزایش پایداری انتقال گاز شهرهای غربی کشور منجر شده است.

وی یکی از مشخصه‌های اصلی این پروژه را تدوین و ارائه راه‌هایی تازه برای تامین مالی با تکیه بر توان سرمایه‌گذاران داخلی دانست و ادامه داد: خط انتقال گاز ششم سراسری بزرگ‌ترین قرارداد سرمایه‌گذاری در میان پروژه‌های شرکت ملی گاز ایران است که در قالبBOT به ثمر نشست و الگویی موفق در جذب منابع بخش خصوصی را پیش‌روی تصمیم‌گیران این عرصه قرار داد.

مجری طرح خط انتقال گاز ششم سراسری با بیان اینکه خط ششم از نتایج واقعی و به ثمر نشسته اقتصاد مقاومتی محسوب می‌شود، تصریح کرد: با وجود محدودیت‌ها، خط ششم مطابق با بهترین استانداردهای جهانی و بالاترین کیفیت اجرا شد.

خط ششم سراسری انتقال گاز، به عنوان یکی از راهبردی‌ترین خطوط سراسری، عهده‌دار انتقال گاز عسلویه به سوی شمال غرب و غرب کشور است. با تکمیل و راه اندازی این خط، مشکل افت یا قطع فشار گاز در سراسر کریدور غرب کشور رفع شده است. همچنین صادرات گاز ایران به عراق نیز با بهره مندی از همین خط میسر شده است.

ساخت خط ششم سراسری از سال ۸۷ آغاز شد و در دولت تدبیر و امید شتاب بیشتری گرفت. مبدا خط ششم عسلویه و مقصد آن دهگلان است. این خط ۵۶ اینچی به طول ۱۲۰۰ کیلومتر ظرفیت انتقال گاز روزانه ۱۱۰ میلیون مترمکعب را دارا است.

پیشبینی بازار لوله و OCTG در منطقه خاورمیانه

کنفرانس آهن و فولاد خاورمیانه در دسامبر ۲۰۱۸ توسط متال بولتن در دبی برگزار شده است. سخنرانی آقای James Ley مشاور تحقیقات متال بولتن در مورد بازار انواع لوله و مقاطع فولادی در منطقه خاورمیانه به شرح زیر است:

  • در منطقه خاورمیانه تقاضا برای OCTG  و خطوط لوله در در پنج سال آینده با توجه به توسعه حفاری و زیرساخت های نفت و گاز حمایت خواهد شد.
  • تولیدکنندگان محلی قطعا از این موضوع بهره خواهند برد زیرا شرکت های انرژی منطقه ای اصرار به تامین از منابع محلی در زنجیره های تامین خود برای کاهش وابستگی به واردات دارند.
  • شرکت Aramco عربستان سعودی با اجرای برنامه های IKTVA قصد دارد ۷۰% زنجیره تامین خود را تا ۲۰۲۱ داخلی سازی کند. شرکت ملی نفت ابوظبی نیز اقدام مشابهی در سال ۲۰۱۸ انجام داده است. این شرکتها با بازرسی از تامین کنندگان بر اساس میزان کارکنان محلی، محل عملیات تولید و استفاده از محصولات داخلی در تولید کالای نهایی، تامین کنندگان را رتبه بندی می کنند.
  • مصرف محصولات OCTG در کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در حدود ۱٫۳ میلیون تن در سال ۲۰۱۸ بوده است. این عدد در سال قبل ۱٫۱۵ میلیون تن بوده است .
  • عربستان صعودی بیشترین میزان مصرف OCTG را داشته که در سال ۲۰۱۸ مقدار آن ۴۵۰,۰۰۰ تن بوده است. امارات متحده عربی با میزان مصرف ۲۵۰,۰۰۰ تن در رتبه دوم قرار دارد.
  • در حدود ۹۰% مصرف محصولات OCTG در کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، لوله های بدون درز است و علیرغم افزایش کارخانه های تولید این نوع لوله در کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بویژه عربستان صعودی، این کشورها بیش از میزان تولید داخلی واردات دارند. میزان عمده واردات لوله های بدون درز از تولید کنندگان بزرگی مانند والورک، تناریس و نیپون استیل و سومیتومو انجام می شود. در سال ۲۰۱۸ کشورهای شورای همکاری خلیج فارس ۹۰۰,۰۰۰ تن لوله بدون درز واردات داشتند و تولید داخلی آنها در حدود ۴۰۰,۰۰۰ تن بوده است.
  • عربستان دو کارخانه لوله بدون درز (Arcelor Mittal and JESCO) مجموعا با ظرفیت ۱ میلیون تن دارد و با توجه به احتمال احداث کارخانه سوم، تولید کنندگان محلی شانس کمی برای افزایش سهم بازار خود خواهند داشت.
  • شرکتهای ملی نفت کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در حال افزایش حفاری در حوزه های گاز ترش هستند و پیش بینی می شود تقاضا برای OCTG با گرید های آلیاژی بالاتر در ۵ سال آینده افزایش یابد.
  • پیش بینی می شود تقاضای مصرف OCTG در کشورهای شورای همکاری در سال ۲۰۱۹ به میزان ۱٫۳۳میلیون تن و در سال ۲۰۲۰ به میزان ۱٫۳۶ میلیون تن برسد.
  • مصرف لوله های قطور جوشی در خاورمیانه در سال ۲۰۱۸ به میزان ۲٫۲ میلیون تن رسیده است. ۶۰% این مقدار لوله های درز جوش مستقیم (LSAW) و ۳۰% آن لوله های اسپیرال (HSAW)  بوده است . مابقی لوله های ERW بوده است.
  • بازار لوله های اسپیرال و ERW متعادل است ولی بازار لوله های درز جوش مستقیم علیرغم افزایش ظرفیت، وابسته به واردات است. به عنوان مثال، ظرفیت اسمی تولید لوله درز جوش بین سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۸ سه برابر شده و به ۱٫۵ میلیون تن رسیده است ولی تولید داخلی صرفا ۲ برابر شده و بین ۲۰۱۰ و ۲۰۱۸ از ۴۰۰,۰۰۰ تن به ۸۰۰,۰۰۰ تن رسیده است. یک دلیل برای این موضوع افزایش نیاز به واردات ورق تخت با استاندارد API است. فقدان تامین کننده محلی ورق تخت برای تولید کنندگان LSAW در منطقه، رقابت پذیری آنها را در مقایسه با کارخانه های LSAW یکپارچه آسیایی تحت تاثیر قرار می دهد.
  • در فوریه ۲۰۱۸ ارامکو عربستان و سومیتومو تفاهم نامه ای برای انجام مطالعات امکان پذیری برای ساخت کارخانه تولید ورق های فولادی در راس الخیمه امضا کردند.
  • پیش بینی تقاضا برای لوله های قطور در خاورمیانه تا سال ۲۰۲۳ به میزان ۵-۲٫۵  میلیون تن سالیانه است که سهم کشورهای شورای همکاری خلیج فارس ۷۰۰,۰۰۰  تن پیش بینی می شود.
  • همانند لوله های بدون درز، احتمال اینکه تولید کنندگان محلی فولاد به سمت تولید کلاف و ورق با گرید ترش حرکت کنند وجود دارد.

یونان چگونه از خط لوله گازEast Med نفع می برد.

براساس گزارش روزنامه آلمانی Handelsblatt، یونان قطعا از توافق اخیر با رژیم صهیونیستی  و قبرس برای ساخت خط لوله گاز East Med بهره خواهد برد. خط لوله پیشنهاد شده گاز طبیعی را از دریای مدیترانه به اروپا انتقال خواهد داد. اخیرا قرارداد همکاری با  حضور نخست وزیر یونان، الکسیس سیپراس، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی و نیکس آناستازیایس، رئیس جمهور قبرس، امضا شده است.

به گفته Handelsblatt، مذاکرات بین این سه کشور در این زمینه در سال ۲۰۱۵ آغاز شده و اکنون به مرحله حساسی رسیده است. سه کشور مدیترانه ای قصد دارند همکاری خود را تشدید کنند و با ایجاد یک دبیرخانه مشترک به همکاری ادامه دهند.

این روزنامه خاطرنشان می کند که ذخایر فراوانی از گاز طبیعی در حوزه دریای مدیترانه قرار دارد و می تواند به طور قابل توجهی به تامین انرژی کل اروپای غربی کمک کند.

با این حال، مسئله انتقال منابع از مناطق حفاری به اروپای غربی همچنان مورد بحث است. پروژه خط لوله East Med  در حال حاضر در مورد ساختن یک خط لوله ۱،۹۰۰ کیلومتری در امتداد مدیترانه شرقی است.

این خط لوله از حوزه های گاز طبیعی در مناطق اشغالی آغاز خواهد شد و از طریق جزایر قبرس و کرت به سمت شبه جزیره پلوپونز یونان امتداد خواهد داشت. این مسیر سپس به یونان خواهد رسید.

۱۳۰۰ کیلومتر از خط لوله ۱،۹۰۰ کیلومتری زیر آب اجرا خواهد شد. تمام طرفهای شرکت کننده در این پروژه بر این موضوع اشتراک نظر دارند که این موضوع یک چالش فنی بزرگ است؛ چرا که عمق دریای مدیترانه در این مناطق می تواند به  ۳۰۰۰ متر برسد.

بر اساسا خبر Handelsblatt یونان می تواند نه تنها هزینه انتقال گاز را اخذ کند و نقش خود را به عنوان هاب انرژی تقویت کند، بلکه می تواند از خط لوله برای تامین نیازهای خود نیز بهره برداری کند.

علاوه بر این، بر اساس اظهارات سفیر ایالات متحده در رژیم صهیونیستی دیوید فریدمن، به غیر از منافع اقتصادی کشورهای درگیر، این خط لوله دارای اهمیت ژئواستراتژیک بسیار زیادی است. خط  لوله East Med ، هرچند کوتاهتر از خط North Stream روسیه  است ولی  بدون شک نقش روسیه را عنوان تامین کننده انحصاری گاز اروپا محدود می کند.