چالش‌های پیش روی انتقال آب خزر بررسی می‌شود

رئیس مرکز ملی مطالعات و تحقیقات دریای خزر با اشاره به ضرورت بررسی پیامدهای محیط زیستی انتقال آب دریای خزر، تبعات اقتصادی و اجتماعی این طرح و معاهدات و تعاملات منطقه‌ای مربوط به آن از برگزاری نشست چالش‌ها و فرصت‌های انتقال آب دریای خزر خبر داد.

معصومه بنی‌هاشمی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به اینکه دریای خزر به عنوان بزرگترین آبگیر بسته دنیا در منطقه ژئوپلتیک بسیار مهم اوراسیا قرار دارد، گفت: پنج کشور ‏آذربایجان، ایران، ترکمنستان، قزاقستان و روسیه کشورهای ساحلی پیرامون این دریاچه هستند. دریای خزر، کانون بیضوی ژئواستراتژیک میان قاره آسیا و اروپا است که شش درصد ذخایر گاز و چهار درصد منابع نفتی دنیا در این منطقه تمرکز دارد.

وی با بیان اینکه دریای خزر با طول ۱۲۰۰ کیلومتر به موازات نصف‌النهار کشیده و این موضوع سبب تاثیر عوامل اقلیمی ‏مختلف و شرایط هیدرولوژیک متنوع در آب‏‌های ساحلی آن شده است، اظهارکرد: کشیدگی دریا در جهت نصف‌النهاری و خصوصیات مورفومتری دریا سبب تقسیم آن از نظر طبیعی به سه بخش شمالی، میانی و جنوبی شده است و هریک دارای ویژگی هندسی خاصی است.

رئیس مرکز ملی مطالعات و تحقیقات دریای خزر ادامه داد: دریای خزر با مساحت حدود ۳۷۶ هزار کیلومتر مربع، یک و نیم برابر خلیج فارس وسعت دارد و حجم آب آن حدود ۷۸۰۸۱ کیلومتر مکعب است. در حال حاضر سطح تراز آب آن منفی ۲۷ متر پایین‌‏تر از سطح دریای آزاد (خلیج فارس) است. بخش جنوبی این دریا با حدود ۳۹ درصد از وسعت دریا، ۶۶ درصد حجم آب را به خود اختصاص می‌دهد و بخش شمالی با وسعت ۲۴ درصدی به دلیل عمق بسیار کم سهم ناچیزی از حجم آب را در خود جای داده است.

بنی‌هاشمی با اشاره به اینکه تغییرات سطح آب دریا، ویژگی خاص دریای خزر است که اصلی‌‏ترین عامل آن شرایط اقلیمی است، گفت: فعالیت‏‌های رو به رشد انسانی روی رودخانه‏‌های منتهی به دریا از دیگر دلایل تغییرات درازمدت تراز آب دریای خزر به حساب می‌آید. ابتدای قرن بیستم میلادی و سال‏‌های دهه ۳۰ با احداث و بهره‌‏برداری از سدهای آبی و ‏‏برق‌‏آبی روی رودخانه‏‌های حوضه دریای خزر، دوره اوج اثر فعالیت‌های انسانی بر نوسانات آب دریا محسوب می‌شود. در شرایط کنونی عوامل اقلیمی بیشترین سهم را در نوسانات تراز آب دارد. از مهمترین عوامل ورودی آب به دریا، آبدهی رودخانه‌ها، بارش بر پهنه آبی دریا و جریان آب زیرزمینی است و از مهمترین عوامل هدر رفت آب، تبخیر از سطح دریا و جریان به خلیج قره‌بغاز است.

وی ادامه داد: در سواحل جنوبی دریای خزر سه استان ساحلی مازندران، گیلان و گلستان با طول کرانه ساحلی حدود ۸۶۵ کیلومتر قراردارد و معیشت بیش از 10 هزار روستای واقع در استان‏‌های ساحلی شمال کشور به‌طور مستقیم و غیرمستقیم با دریای خزر ارتباط دارد.

به گفته رئیس مرکز ملی مطالعات و تحقیقات دریای خزر، شوری بسیار کم آب دریای خزر (معادل ۳۰ درصد آب اقیانوس‏‌ها) سبب توجه کشورهای حاشیه آن برای استفاده از منابع آب غیر متعارف خزری شده است. در حال حاضر نیز با روند افزایش جمعیت و تغییرات آب و هوایی و تغییر در الگوی مصرف، زندگی انسان‌ها به سمتی پیش می‌رود که تأمین آب به مهمترین دغدغه حیات در سال‌های آینده تبدیل خواهد شد. در این شرایط شناسایی منابع آبی جدید، کاهش اتکا به منابع آبی زیرزمینی و توجه به مصرف بهینه از رویکردهای مورد توجه جهت مدیریت منابع آب به شمار می‌رود.

بنی‌هاشمی با بیان اینکه در این میان فرایند نمک‌زدایی از آب دریا و استفاده از آن به عنوان یکی از راهکارهای موثر و عملی برای جبران کمبود منابع آبی در زمان حال و آینده در نظر گرفته شده است، تصریح کرد: بر اساس مطالعات انجام شده توسط انجمن بین‌المللی آب شیرین‌کن (IDA)، در حال حاضر حدود ۱۵۰۰۰ واحد شیرین‌سازی با ظرفیت ۷۱.۷ میلیون متر مکعب در روز در جهان وجود دارد که حدود ۶۰ درصد از آب ورودی به این واحدها، آب دریا است. در کشور ما نیز استفاده از آب‌های مشرف به سواحل شمالی یکی راهکارهای مطرح است.

وی تاکید کرد: در راستای اجرای راهکار استفاده از آب‌های مشرف به سواحل شمالی، طرح انتقال آب خزر به فلات مرکزی ایران مطرح و ضمن انجام مطالعات و ارائه پیشنهادات، موافقت‌ها و مخالفت‌هایی را در محافل علمی و جامعه در زمینه پیامدهای محیط زیستی، تأثیرات آن بر منابع آب دریا، معاهدات و تعاملات منطقه‌ای، ملاحظات انتقال آب بین حوضه‌ای و نیز تبعات اجتماعی و اقتصادی به همراه داشته است. از آنجا که رسالت موسسات تحقیقاتی، روشنگری و اطلاع‌رسانی و ایجاد فضای تعامل جهت ارائه نظرات کارشناسانه و علمی پیش‌روی تصمیم‌گیران و مسئولان است، موسسه تحقیقات آب، چهارمین نشست تخصصی خود را به «انتقال آب دریای خزر، فرصت ها و چالش‌ها» اختصاص داده است. این نشست با حضور اساتید و محققان این حوزه در روز چهارشنبه (۸ اسفند ماه) در سالن اجتماعات موسسه تحقیقات آب برگزار خواهد شد.

سهم صادرات گاز روسیه به بازارهای اروپایی افزایش یافت

برغم اعمال تحریم‌ها، سهم صادرات شرکت «گازپروم» روسیه به کشورهای اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۸ افزایش یافته و راه‌اندازی خط لوله گاز «جریان شمالی- ۲» هم طبق برنامه و در اواخر سال جاری میلادی انجام خواهد شد.

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از خبرگزاری «نووستی»، شرکت «گازپروم» روسیه اعلام کرد که در سال 2018 سهم این شرکت در بازار مصرف گاز کشورهای عضو اتحادیه اروپا و ترکیه، از 34.2 درصد به 36.7 درصد افزایش یافته است.

بر اساس این اطلاعات، شرکت «گازپروم» بطور کلی در پایان سال 2018 حجم صادرات خود به کشورهای خارجی را به میزان 3.8 درصد (بطور متوسط 4 درصد) افزایش داده و در این زمینه به رکورد تازه‌ای معادل 201.7 میلیارد مترمکعب گاز دست یافته است.

«گازپروم» در مجموع روی رشد حداقل 20 درصدی صادرات گاز به چین، این کشور بزرگ شرق دور تا سال 2025  حساب کرده است. بر اساس اطلاعات منتشره از سوی این شرکت، در صورت موفقیت در اجرای برنامه سالانه، حجم ارسال گاز به کشور چین تا سال 2025 می‌تواند به میزان 38 میلیارد مترمکعب و 20 درصد نسبت به حجم کنونی، افزایش پیدا کند.

علاوه بر این، سهم شرکت «گازپروم» در واردات گاز چین ممکن است تا سال 2035 به بیش از 25 درصد افزایش پیدا کند و در همین دوره زمانی، حجم کلی تامین نیازهای گازی کشور چین، 13 درصد افزایش خواهد یافت.

امارات قرارداد خط لوله ۴ میلیارد دلاری با شرکتهای آمریکایی امضا کرد

شرکت ملی نفت ابوظبی (ادناک) یک قرارداد زیرساخت‌های خط لوله ۴ میلیارد دلاری با شرکت های سرمایه گذاری آمریکایی KKR و بلک راک بسته است .

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز ،شرکت ملی نفت ابوظبی (ادناک) یک قرارداد زیرساخت‌های خط لوله 4 میلیارد دلاری با شرکت های سرمایه گذاری آمریکایی KKR و بلک راک بسته است .
ادناک از 2017 تا حالا سعی می کند از طریق همکاری های استراتژیک توسعه یابد. ماه گذشته شرکت انی ایتالیا و OMV اتریش مشترکا 5.8 میلیارد دلار در بخش پالایشگاهی این شرکت سرمایه گذاری کردند تا یک عملیات تجاری جدید توسط این سه شریک راه اندازی شود .
یک نهاد جدید با عنوان «خط لوله های نفت ادناک» سود این شرکت نفتی را در 18 خط لوله انتقال نفت خام و میعانات گازی برای یک دوره 23 ساله واگذار میکند .
طول این 18 خط لوله نفتی 750 کیلومتر است و 13 میلیون بشکه در روز ظرفیت دارد .
سرمایه های تحت مدیریت KKR و بلک راک کنسرسیومی برای نگه داشتن یک سهام 40 درصدی در این نهاد ایجاد می کند و مالک بقیه ادناک خواهد بود. ادناک بر خط لوله ها و مدیریت عملیات های خط لوله تسلط خواهد داشت .
لارنس فینک، مدیرعامل بلک راک گفت:« ما اعتقاد داریم قرارداد امروز بین ادناک، بلک راک و KKR در آینده شرکای جدیدی برای توسعه منطقه خواهد داشت» .
هنری کراویس، مدیرعامل KKR گفت:« این اولین سرمایه گذاری مستقیم KKR در منطقه است و جا برای سرمایه گذاری های بیشتر هم وجود دارد» .
ادناک از زمان ریاست الجابر در 2016 تغییرات عمده‌ای کرده است. خصوصی سازی و تجارت نفت را آغاز کرده و همکاری هایش را با سرمایه گذاران استراتژیک توسعه داده است .
ادوارد بل، مدیر تحقیقات کالا در امیریت ان بی دی گفت:« به نظر من رویکرد ادناک در اینجا نشان دهنده تمایل آن به تبدیل کردن سرمایه های تحت کنترلش به پول است. بنابراین من فکر می‌کنم این کار تلاشی برای فهم ارزش زیرساخت‌هایی است که آنها در محل دارند نه یک تغییر استراتژیک به سمت تجارت نفت و گاز» .
ادناک 3 میلیون بشکه نفت و 10.5 میلیارد فوت مکعب گاز در روز تولید می کند .

بازگشایی نماد گروه صنعتی سدید پس از کنفراس اطلاع رسانی

 

سهام گروه صنعتی سدید پس از کنفرانس اطلاع رسانی با رشد قیمت ۱۵ درصدی در حال معامله در قیمتهای بالای ۲۰۰۰ تومان میباشد

 

اظهارات مدیرعامل گروه صنعتی سدید درکنفرانس اطلاع رسانی پس از رشد 60 درصدی قیمت سهام

 

http://cdn4.tsetmc.com/tsev2/data/CodalData.aspx?t=a&i=723023&i2=583210

پیشنهاد کمیسیونر اتحادیه اروپا برای واردات گاز از ترکمنستان

کمیسیونر اتحادیه اروپا در نشست شورای کریدور گازی جنوبی در شهر «باکو» به ترکمنستان پیشنهاد صادرات گاز از طریق آذربایجان به اروپا را داد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در بیشکک، «گونتر اتینگر» کمیسیونر اتحادیه اروپا در نشست شورای کریدور گازی جنوبی در شهر «باکو» اظهار داشت: ترکمنستان می‌تواند از طریق قلمروی اذربایجان گاز را به اتحادیه اروپا صادر کند.

وی گفت: اروپا افزایش واردات گاز از آذربایجان تا 20- 25 میلیارد متر مکعب در سال را هدف‌گذاری کرد و ترکمنستان نیز در این پروژه شرکت کند.

این مقام تصریح کرد: این پیشنهاد از طرف اتحادیه اروپا و آذربایجان به ترکمنستان است و تصمیم قطعی را باید «عشق اباد» بگیرد و باکو آمادگی کامل برای همکاری دارد.

البته کمیسیونر اتحادیه اروپا ابرازها و شرایط انتقال گاز تولید ترکمنستان به آذربایجان و شرایط حضور عشق آباد در پروژه کریدور گازی جنوبی را تشریح نکرد.

کریدور گازی جنوبی با طول 3500 کیلومتر و هزینه 40 میلیارد دلار به آذربایجان توانایی برای صادرات گاز به اروپا را می‌دهد و قرار است گاز از مخازن «شاه دنیز» در دریای «خزر» استخراج شود.

کریدور گازی جنوبی شامل خطوط لوله ترانس اناتالی و ترانس مدیترانه است.

نگرانی مرکل از تهدید رو به رشد آمریکا علیه خط لوله”جریان شمالی ۲”

آژانس خبری بلومبرگ با اشاره به سه منبع نوشته است که آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، نگران افزایش تهدید آمریکا در رابطه با ساخت خط لوله گاز Nord Stream ۲ است.

به گزارش خبرنگار گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، به نقل از وستنیک قفقاز، دولت آلمان از این که گام‌های بعدی دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در رابطه با این پروژه، پس از موفقیت برلین در جلوگیری از تلاش‌های واشنگتن برای مقابله شرکای اروپایی علیه او، چه خواهد بود، هراس دارد.

بر اساس منابع بلومبرگ، طی 10 روز گذشته، دیپلمات‌های آمریکایی تلاش کرده‌اند تا مقامات ارشد از پاریس و بروکسل را متقاعد کنند که مواضع خود را نسبت به  “Nord Stream-2” تشدید کنند.

در 16 فوریه، در کنفرانس امنیتی مونیخ، معاون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا مایکل پنس و صدراعظم آلمان آنگلا مرکل درباره این پروژه گازی بحث و گفتگو داشتند.

همچنین در طی کنفرانس، پنس بر شدت مواضع ایالات متحده علیه  “Nord Stream-2” تأکید کرده و از اتحادیه اروپا خواست که دنباله رو او باشند.

امضای ۹ توافقنامه بین روسای جمهورافغانستان وترکمنستان/گفتگودرخصوص پروژه خط لوله گازتاپی

به گزارش دفتر منطقه‌ای خبرگزاری تسنیم، اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان در دیدار با «قربان‌ قلی‌بردی محمدوف» رئیس جمهور ترکمنستان 9 توافقنامه در راستای گسترش همکاری های اقتصادی دو کشور به امضا رسانده است.

ارگ ریاست جمهوری افغانستان اعلام کرد، این توافقنامه‌ها در راستای افزایش همکاری های گمرکی، خدمات هوایی، نفت و گاز، افزایش صادرات انرژی به هرات و ایجاد تسهیلات در خط آهن «آقینه»-«اندخوی» بین دو کشور به امضا رسیده است.

اشرف غنی در دیدار با رئیس جمهور ترکمنستان خاطرنشان کرد که توافقنامه های به امضا رسیده محدودیت زمانی ندارد تا زمینه همکاری های دوام‌دار بین دو کشور را فراهم کند.

دولت ترکمنستان نیز تصریح کرد که اشرف غنی درباره اجرای پروژه خط لوله گاز «تاپی» نیز با رئیس جمهور این کشور گفت‌وگو کرده است.

رئیس جمهور ترکمنستان تاکید کرده است که علاوه بر افزایش همکاری‌های اقتصادی با افغانستان این کشور در نظر دارد تا برای تشویق طالبان به آغاز مذاکرات بین‌الافغانی به دولت افغانستان کمک کند.

 ساخت خط لوله انتقال گاز موسوم به «تاپی» اسفندماه سال گذشته طی مراسم ویژه با حضور مقاماتی از ترکمنستان، پاکستان، هند و رئیس جمهور افغانستان در هرات آغاز شد.

طول کل این خط لوله 1814 کیلومتر محاسبه شده که 214 کیلومتر آن در ترکمنستان، 774 کیلومتر در افغانستان، 826 کیلومتر در پاکستان و مابقی آن در هند ساخته خواهد شد.

این در حالی است که همکارهای اقتصادی بین افغانستان و ترکمنستان افزایش یافته و دو کشورعلاوه بر پروژه تاپی تلاش می‌کنند تا از طریق احداث خط آهن مبادلات تجاری را نیز افزایش دهند.

«سیف الدین سیحون» استاد اقتصاد در دانشگاه کابل با اشاره به این موضوع تصریح کرد که ترکمنستان یک منبع مطمئن انرژی مورد نیاز افغانستان است که زمینه دسترسی آسان به انرژی را تامین می‌کند.

وی افزود: گسترش روابط تجاری افغانستان با کشورهای آسیای مرکزی پاکستان را نیز مجبور می‌کند تا در روابط تجاری خود با افغانستان تجدید نظر کند.

نتایج اجرای طرح خط لوله گاز جنوبی در باکو ارائه شد

در باکو پس از پنجمین نشست وزرا در چارچوب نشست هیئت مشورتی خط لوله گاز جنوبی در روز ۲۰ فوریه، یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک میان وزیر انرژی آذربایجان و کمیسر اتحادیه اروپا در بودجه و منابع انسانی برگزار شد.

به گزارش خبرنگار گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، وزیر آذربایجان خاطرنشان ساخت که در این سال 17 کشور در این نشست شرکت کردند.

شهبازوف به خبرنگار” وستنیک قفقاز ” گزارش داد: “مجارستان صربستان و سن مارینو برای اولین بار بود که حضور داشتند. این امر نشان می‌دهد که هر سال علاقه به این پروژه افزایش می‌یابد”.

وزیر آذربایجان همچنین اعلام کرد که تکمیل کار پروژه “شاه دنیز-2″، و گسترش خط لوله گاز قفقاز جنوبی و بخش خط لوله گاز Trans-Anatolian (TANAP، که گاز را به ترکیه عرضه می کند، تمام شده است.

وی افزود: “کار خط لوله Trans-Adriatic (TAP، که به منظور عرضه گاز آذربایجان به اروپا طراحی شده است، تا 85 درصد تکمیل شده است.”

علاوه بر این، شهبازوف گفت که در این نشست برنامه‌های آینده و کار آتی کمیته مورد بحث قرار گرفت و پس از جلسه یک بیانیه امضا شد.

گونتر اتینگر، کمیسر اتحادیه اروپا در امور بودجه و منابع انسانی، به نوبه خود اشاره کرد که آذربایجان شریک استراتژیک اروپا در تامین گاز است.

او توضیح داد: “منابع گاز بسیاری از کشورها در حال تمام شدن هستند. این مساله، برای مثال، در هلند اتفاق در حال رخ دادن است، بنابراین ما باید گاز بیشتری وارد کنیم.”

کمیسر اروپایی خاطر نشان ساخت: “شرکت SOCAR شریک استراتژیک اتحادیه اروپا است. امروز ما درباره آن گفتگو کردیم که پس از اتمام کوریدور گاز جنوبی، همچنان  همکاری خود را در زمینه‌های دیگر ادامه خواهیم داد. در ده سال آینده، ما قصد داریم تا واردات گاز را از این منطقه به 25 میلیارد متر مکعب افزایش دهیم.”

اتینگر در مورد امضای اعلامیه مشترک پنجمین نشست وزرا در چارچوب شورای مشورتی خط لوله گاز جنوبی، تأکید کرد که این امر گام مهمی در راستای متنوع سازی بیشتر منابع و مسیرهای انرژی به اروپا است. وی در خاتمه گفت: “شرکا باید بهترین استفاده را از زیرساخت جدید کرده و چگونگی دو برابر شدن ظرفیت در اسرع وقت را بررسی کنند. “

صادرات نفت ترکمنستان نصف شد

ه گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز، اختلاف بین شرکت‌های تجاری ویتول و سوکار آذربایجان بر سر نفت دریای خزر باعث شد ترکمنستان صادرات نفت خام خود را به خاطر کمبود نفتکش کاهش دهد .
ترکمنستان به طور معمول حدود 200 هزار تن نفت در ماه از دریای خزر به بازارهای جهان صادر می‌کند که اساساً از میادین نفتی هستند که توسط اینوک امارات و انی ایتالیا راه‌اندازی می‌شوند ولی در هفته‌های اخیر جریان نفت از این میادین نصف شده است .
این اتفاق پس از آن افتاد که تولیدکنندگان ترکمن تصمیم گرفتند نفت را از طریق روسیه و با کمک شرکت سوئیسی ویتول صادر کنند و دیگر از مسیر قبلی آذربایجان که تحت کنترل شرکت نفت سوکار بود استفاده نکنند .
دلایل پشت این تغییر مسیر کاملا مشخص نیست ولی منابع تجاری آن را به اختلاف بر سر قیمت مربوط می‌دانند. سه منبع تجاری گفتند که سوکار عوارض را بالا برده، در حالی که یک منبع دیگر گفت ویتول عوارض کمتری پیشنهاد داده است .
یکی دیگر از منابع دخیل در این عملیات‌ها گفت تنها مشکل این بود که ویتول کمبود نفتکش داشت .
ویتول اعلام کرد در مورد فعالیت‌های اقتصادی یا تجاری نظری نمی‌دهد. سوکار، اینوک و وزارت انرژی ترکمنستان هم از اظهارنظر خودداری کردند .
انی اعلام کرد اجباری برای کاهش صادرات یا تولید در کار نبوده و اوضاع ثابت است .
اطلاعات وزارت انرژی روسیه نشان می‌دهد هیچ صادراتی از ترکمنستان در ژانویه از طریق روسیه انجام نشده است. در فوریه تنها 80 هزار تن نفت خام از بندر دریای سیاه  نووودوسیسک بارگیری شده است .
سوکار بزرگترین ناوگان دریای خزر و شامل نفتکش های بزرگ و متوسط است که نفت ترکمنستان را به باکو حمل می‌کردند.  نفت از آنجا وارد خط لوله بی تی سی شده و به بندر  سیهان ترکیه در مدیترانه منتقل می‌شد .
در 2018 نفت خام از طریق شرکت سوکار صادر می‌شد. انی هم مقادیری به ویتول می‌فروخت. طبق قراردادهای بلندمدت جدید، ویتول برای صادرات نفت به بندر ماخاچکالای روسیه انتخاب شده است.
سوکار در مخالفت با این تغییر به ویتول اجازه نداد از نفتکشهایش استفاده کند .
وقتی در مورد نفتکش ها از سوکار پرسیدند اعلام کرد:« هر کسی آزاد است از منافع اقتصادی خود دفاع کند» .
کمبود نفتکش در دریای خزر تا حدی بود که ویتول مجبور شد از کشتی های قدیمی استفاده کند. مثل کشتی 44 ساله گریگوری بوگروف که در 2011 غرق و بعد ها تعمیر شد .
کند شدن صادرات نفت خام تولیدکنندگان ترکمنستان را مجبور کرد طی ژانویه تا فوریه نفت ذخیره کنند .
سوکار اعلام کرد:« مذاکرات در مورد خرید نفت از ترکمنستان پایان یافته و ما امیدواریم فرصتی برای خرید نفت ترکمنستان داشته باشیم ».